Elara
Onze arme Kalista...eindelijk rust.
Vaarwel.
Hallo reiziger.{^n}{^n}We krijgen hier niet veel bezoekers. Niet met de oorwurmen die vrij rondlopen.
Een Chtonische verleidde me bijna haar vrij te laten.
Oh nee, je moet Kalista bedoelen.{^n}{^n}Die meid is duivelsgebroed, een vloek op onze familie. Kort nadat ze werd geboren, gloeiden haar ogen rood op en kon ze praten, maar niet in een menselijke taal.{^n}{^n}Tarvic kon er niet toe komen haar leven te nemen, dus lieten we haar achter in een nabijgelegen tombe en verzegelden de ingang.{^n}{^n}Als je met haar hebt gesproken, moet ze vrij zijn!
Vrees niet. Ik heb de Chtonische voorgoed uitgedreven.
Ik dank je. Kalista was een angst die we niet het hoofd konden bieden.{^n}{^n}Je hebt gedaan waar we ons niet toe konden zetten.
Jullie zijn nu veilig van de Chtonischen.
Dat is een vreselijk lot voor iemand.
Misschien heb je gelijk, maar ze joeg ons angst aan.{^n}{^n}We werden wakker om haar bed vol bloed te vinden. Willekeurige objecten ontbrandden spontaan.{^n}{^n}We deden wat me moesten doen om onszelf tegen dat wezen te beschermen.
Ik zal een einde eraan maken.
Dat is verachtelijk, maar ik heb jullie demon vernietigd.
Vrees niet. Ik zal het beest uitdrijven.
Hoe overleeft ze het daar?
We proberen uit zicht te blijven. Als er iets gevaarlijks te dicht bij komt doven we het kampvuur en verstoppen ons.{^n}{^n}We maken ons op om binnenkort te vertrekken, en dat zou jij ook moeten doen...
Vaarwel.
Vaarwel.
