Τάρβικ
Τα νέα σου ήταν βαριά, αλλά πρέπει να σε ευχαριστήσω.
Έκανα αυτό που έπρεπε.
Πώς πάει ο δρόμος, [[ms]ταξιδιώτη[fs]ταξιδιώτισσα];
Ένας Χθόνιος παρατρίχα να με ξεγελάσει να τον απελευθερώσω εδώ.
Για την Καλίστα θα λες.{^n}{^n}Είναι κόρη μου, ή τουλάχιστον ήταν πριν την καταλάβει κάτι τρομερό.{^n}{^n}Ακόμα και βρέφος, μιλούσε σε γλώσσες που δεν μπορούσαμε να αντιληφθούμε, τα μάτια της ένα έντονο κόκκινο. Όταν άρχισαν να φαίνονται σκοτεινοί οιωνοί, ήξερα ότι έπρεπε κάτι να κάνω, αλλά δεν μου βάσταγε η καρδιά να σκοτώσω το παιδί μου.{^n}{^n}Την εγκαταλείψαμε σε έναν τάφο και σφραγίσαμε την είσοδο. Είθε να μας λυπηθούν οι θεοί.
Έδιωξα τον Χθόνιο μια και καλή.
Εγώ...τι ανακούφιση.{^n}{^n}Ευχαριστώ που ελευθέρωσες την κόρη μου από αυτή την κόλαση.
Αντίο.
Τι οιωνοί;
Αίμα γέμιζε την κούνια της, περισσότερο απ' ότι θα έβγαζε ολόκληρος άντρας.{^n}{^n}Και φωτιές...φωτιές εμφανίζονταν από το πουθενά{^n}{^n}Όταν λέγαμε το όνομά της, κουνούσε το κεφάλι της και έλεγε: "Όχι, είμαι ο Μπαλλογκ'Ναθ"
Έδιωξα τον Χθόνιο μια και καλή.

Αυτό είναι τρομερό.

Έβαλα τέλος στη ζωή του Χθόνιου.
Θα σφάξω αυτόν τον Χθόνιο.
Αυτό είναι τρομερό.
Το πλάσμα μπορεί να είναι Χθόνιος, μα έπρεπε να τον βλέπω να φοράει το δέρμα της κόρης μου.{^n}{^n}Φαντάσου για μια στιγμή ότι θα σκεφτόσουν να βάλεις τέλος στη ζωή του ίδιου σου του παιδιού. Είναι συνταρακτική σκέψη.
Δεν έχει σημασία. Θα έπρεπε να έχεις βάλει τέλος.
Λυπάμαι, θα πρέπει να ήταν δύσκολο.
Φρικιαστική μοίρα, μα έβαλα τέλος στη ζωή του.
Θα σφάξω αυτόν τον Χθόνιο.
Είναι επικίνδυνος κόσμος.
Δυστυχώς, έτσι είναι. Κανονικά θα είχαμε φύγει από καιρό, μα δεν είναι ασφαλές πια να ταξιδεύεις.{^n}{^n}Τουλάχιστον η γη παρέχει τα προς το ζην.
Αντίο.
Απλά περνάω.
