Κάλντο
Ο δρόμος μου είναι μακρύς και έχω δει πολλά σ' αυτόν τον κόσμο. Τι σοφία ψάχνεις [[ms]ταξιδιώτη[fs]ταξιδιώτισσα];
Δεν ξέρω σίγουρα, τι έχεις να πεις;

Πολλοί, ακόμα και της ίδιας μας της ράτσας, έχουν ξεχάσει την αλήθεια του ονόματός μας. Το "Πλανόδιοι" είναι ξένο όνομα, παραφθορά του αληθινού ονόματός μας, Επανόδιοι, ο λαός του Επανόδιου. Με τον καιρό, συνηθίσαμε τόσο πολύ να αποκαλούμαστε Πλανόδιοι, ώστε πολλοί ανάμεσά μας έφτασαν να το προτιμούν. Γίναμε ένα απερίσκεπτο, ταξιδιάρικο τσούρμο και χάσαμε τα ίχνη της πραγματικής μας πορείας.
Οι μετακινήσεις πλανόδιων στα εδάφη των παροίκων δεν είναι πάντα ευπρόσδεκτες και έτσι μάθαμε πολλούς κρυμμένους δρόμους σε όλη την έκταση αυτού του κόσμου. Αν γυρεύεις να βρεθείς πέρα από τον Ξύπνιο Βάλτο, η γέφυρα για το Χωριό του Μπέργουιτς έχει καταστραφεί, μα από κάτω της υπάρχει μια είσοδος σε ένα πλημμυρισμένο πέρασμα που μπορεί να σε οδηγήσει εκεί. Θα έπαιρνα αυτό το μονοπάτι μόνο σε πολύ σοβαρή ανάγκη τώρα πια αφού η σπηλιά, δόλια ακόμα και σε καλύτερες εποχές, έχει αποικιστεί ολοένα και περισσότερο με Ερπετούς και άλλα τερατουργήματα.
Από την ανατολή της Βλοσυρής Αυγής, πολλοί νέοι τρόμοι μπήκαν στον κόσμο μας και οι παλιοί επλήθυναν δίχως το άγρυπνο βλέμμα των κυνηγών της Αυτοκρατορίας να τους ελέγχει. Ακόμα κι έτσι όμως, το πιο δόλιο πλάσμα που θα συναντήσεις στο δρόμο είναι ο άνθρωπος. Δεν μπορείς εύκολα να ξεχωρίσεις τον φίλο από τον εχθρό όταν έχεις να κάνεις με ανθρώπους και είμαστε ένα πολύ πανούργο πλάσμα. Φυλάξου από τις εγκληματικές συμμορίες και τους τρελαμένους μοναχικούς των δρόμων, που συχνά προσποιούνται τους απελπισμένους που αναζητούν βοήθεια.
Οι Χθόνιες αιρέσεις υπήρχαν πριν ακόμα ο πρώτος ταξιδιώτης βγει στους δρόμους. Υπό την Αυτοκρατορία, κηρύχθηκαν έκνομοι και οδηγήθηκαν στην αφάνεια. Όπου αποκαλύπτονταν αιρέσεις από τους εξεταστές, οι νυχτολεπίδες του Αυτοκράτορα θα επιτάσσονταν να κυνηγήσουν και να εκτελέσουν τους μετέχοντες. Ακόμα κι έτσι, δεν ήταν δυνατό να εξαλειφθούν και τώρα έχουν αποκτήσει ακόμα μεγαλύτερη δύναμη όπως ο κόσμος συρρέει σ' αυτούς αναζητώντας σκοπό ή σωτηρία. Πιο ανησυχητική όμως, είναι η φήμη ότι οι αιρέσεις πέτυχαν πρόσφατα να επικαλέσουν τους τερατώδεις υπηρέτες του θεού τους να περπατήσουν σ' αυτόν τον κόσμο.
Ο υλικός κόσμος που βλέπεις γύρω σου δεν είναι το όριο της πραγματικότητας, ούτε είναι αυτή η μόνη πλάση ύπαρξης. Η παράδοσή μας θέλει ταξιδιώτες που βρήκαν κρυφά μονοπάτια να γλίστρησαν μέσα από το πέπλο που σκεπάζει τις πραγματικότητες βρισκόμενοι σε άλλες πλάσεις ύπαρξης. Αυτοί που επέστρεψαν μιλούν για φανταστικούς κόσμους, τελείως διαφορετικούς από το δικό μας. Ο ερχομός των Αιθέριων είναι η απόδειξη και τα ρήγματα που χρησιμοποιούν για να πλανέψουν τον χώρο και τον χρόνο, για να ταξιδέψουν στιγμιαία από μέρος σε μέρος, είναι πληγές στο πέπλο της πραγματικότητας. Εμείς οι πλανόδιοι έχουμε δει πολλά πράγματα, όχι Αιθέρια, να περνούν από τα ρήγματά τους για να μπουν στον κόσμο μας. Ακόμα και αν μπορούσαμε να τα διώξουμε όλα, θα θεραπευτούν ποτέ αυτές οι πληγές;
Ο Πρώτος Ταξιδιώτης ήταν ο Επανόδιος, ένας βασιλιάς της παλιάς Αρκόβια, της πόλης που κάποτε δέσποζε σε αυτές τις εκτάσεις και πολλές άλλες. Λέγεται ότι ο Επανόδιος συνάντησε έναν γέροντα στο δρόμο καθώς επέστρεφε από μια μάχη. Ο γέροντας μιλούσε για πολλά περίεργα πράγματα και αποκάλυψε ότι ήταν ένας θεός που είχε περιδιαβεί κάθε μονοπάτι αυτού του κόσμου από την αυγή του χρόνου. Προειδοποίησε τον Επανόδιο ότι άσχημη μοίρα θα έβρισκε την Αρκόβια εξαιτίας της εμμονής του λαού του με τα αξιώματα και την ιδιοκτησία. Όταν ο Επανόδιος επέστρεψε, απαρνήθηκε το θρόνο και τις γαίες του και βγήκε στο δρόμο, κρατώντας μόνο ό,τι μπορούσε να κουβαλήσει. Πολλοί τον ακολούθησαν και ονομάστηκαν Επανόδιοι και τελικά έγιναν οι σύγχρονοι πλανόδιοι. Οι περισσότεροι Αρκοβιανοί γελοιοποίησαν τον Επανόδιο, συμπεριλαμβανομένης της οικογένειας του που τον θεώρησε τρελό αλλά, στο τέλος, η προφητεία του γέροντα βγήκε - η Αρκόβια έπιασε να ερειπώσει, τα εδάφη της καταραμένα μέχρι αυτή τη μέρα.
Ενδιαφέρουσα ιστορία, τι άλλο μπορείς να μου πεις, γέροντα;

Θα τα πούμε γεράκο.
Πρέπει να πηγαίνω.
Είθε ο δρόμος σου να είναι ο σωστός.
Τώρα που το ξανασκέφτομαι, έχεις καμιά συμβουλή;
Αντίο.
Είσαι ο πρώτος άνθρωπος που μας βρίσκει εδώ και καιρό. Ευχαρίστως να ζεσταθείς στη φωτιά μας, μα όταν φύγεις, ζητώ να κρατήσεις αυτό το μέρος μυστικό.
Βέβαια, κρατάω μυστικό.
Όσο δεν φέρνεις τη βία σε αυτό το μέρος, ευπρόσδεκτη η επιστροφή σου.
Καμία σοφία για το δρόμο;

Ευχαριστώ, θα το θυμάμαι.
