Τζούλιους Κόουλ
Δε μπορώ να σε ευχαριστήσω αρκετά. Μας απάλλαξες από μιά ζωή μικροαπατών και εκβιασμών. Σου το υπόσχομαι: όλα αυτά τα αφήσαμε πίσω μας τώρα.
Τι συνέβη σε εσένα και την Έλεν;
Τίποτα για το οποίο μπορώ να περηφανεύομαι. Πριν τη Βλοσυρή Αυγή, ήμουν απλά ένας άστεγος πορτοφολάς, ζώντας παρασιτικά με τα λίγα κέρματα που έκλεβα από τους πιο τυχερούς. Φυσ'κά, αυτό άλλαξε τελείως όταν ο κόσμος πήγε κατά ερπετού. Κάποιον... σκότωσα για λίγο ψωμί και προμήθειες. Τό 'σκασα απ' ό,τι είχε μείνει από το Μπέργουιτς την ίδια νύχτα. Συνάντησα την Έλεν στον Ξύπνιο Βάλτο. Την παρενοχλούσαν κάτι γκρομπλ. Δεν ήσαν πολλά, οπότε θαρρεύτηκα. Τελικά τα τρόμαξα να φύγουνε αναφλέγοντας λίγο αέριο του βάλτου. Η Έλεν και εγώ κολλήσαμε από τότε. Αρχίσαμε αυτή την κομπίνα περίπου ένα μήνα πίσω όταν συνειδητοποιήσαμε ότι δεν υπήρχε κανένας τρόπος να συντηρηθούμε απλά με το να βολοδέρνουμε στις ερημιές. Ξεγελάσαμε μερικούς ταξιδιώτες με το σχεδιάκι μας και εμπορευόμασταν αυτά που κλέβαμε με άλλους. Σίγουρα, καταλήγαμε στα όπλα μερικές φορές, αλλά ήταν καλύτερο από το πάρε-δώσε με τους ληστές.{^n}{^n}Να σου πω όμως, χαίρομαι που τα βρήκαμε εκεί στους Αρκοβιανούς Πρόποδες. Δε νομίζω να είχαμε καμία ελπίδα εναντίον σου.
Απλά κάντε αυτό που σας αναλογεί εδώ γύρω και θα έχετε πάντα ένα σπιτικό.
Να είσαι φρόνιμος μόνο.
