Μινόβα
Σε ευχαριστώ, [[ms]θνητέ[fs]θνητή]. Έκανες για την κόρη μου μεγάλη καλοσύνη και τώρα μπορώ να σηκώσω την κατάρα μου λίγο ευκολότερα.
Πώς πέσατε σ' αυτήν την κατάρα εσύ και το παιδί σου;
Είμαστε από την Αρκόβια και η απλή απάντηση είναι ότι αψηφήσαμε την φυσική τάξη. Η Αρκόβια ανέτειλε σε αξιόλογη δύναμη σε αυτή την περιοχή, όμως τότε οι άνθρωποί μας βολεύτηκαν και άρχισαν να ασχολούνται υπέρ το δέον με τα αξιώματα. Πολεμούσαμε αναμεταξύ μας και αφήσαμε το εμπόριο και τον πολιτισμό μας να παρακμάσουν.{^n}{^n}Στο τέλος, η Αρκόβια θα έπρεπε να δεχτεί τη μοίρα της, να πεθάνει, να λιώσει, όμως αντίθετα οι ηγέτες μας στράφηκαν στους νεκρομάντες. Επιβάλαμε ένα παζάρι με την ίδια δύναμη που πρότερα καταδικάζαμε και ψάχναμε να εξαλείψουμε. Ήταν ένα ύπουλο παζάρι και τώρα πληρώνουμε για την αλαζονεία και την ακρισία μας.

Κατάλαβα. Να πηγαίνω τότε.
Πώς κατέληξε το παιδί σου άρπυια στους Σπασμένους Λόφους;
Γεννήθηκε έτσι. Ήταν ένα αποτέλεσμα της κατάρας που βαραίνει τους Αρκοβιανούς. Αηδιασμένος και έντρομος από την κτηνώδη της εμφάνιση, ο άντρας μου την πήγε στους Σπασμένους Λόφους και την άφησε εκτεθειμένη στα στοιχεία, υποθέτοντας ότι θα πεθάνει.{^n}{^n}Αυτή ήταν η πεπατημένη για τις ανεπιθύμητες κυήσεις στην Αρκόβια. Και εκεί βρίσκεται το μεγαλύτερο μου αμάρτημα και η σκοτεινότερη πλευρά της κατάρας μας. Κατά τα πολλά χρόνια από την πτώση της Αρκόβια, οι άρπυιες πολλαπλασιάστηκαν και εξαπλώθηκαν σε άλλες περιοχές. Οι αρχικές άρπυιες είναι αθάνατες και οι συνθήκες της γέννησης και εγκατάλειψής τους τις έκαναν πικρά, κακιασμένα πλάσματα. Κυνηγούν ταξιδιώτες, συνεχώς προσπαθώντας να γεμίσουν την τρύπα στην καρδιά τους με υλικά αγαθά.{^n}{^n}Αυτές και οι Επανόδιοι είναι οι μόνοι ζωντανοί απόγονοι της Αρκόβια.

Πρέπει να συνεχίσω το ταξίδι μου τώρα.
Αντίο.
Οι σύμμαχοί σου έκαναν για την κόρη μου μεγάλη καλοσύνη. Τώρα μπορώ να σηκώσω την κατάρα μου λίγο ευκολότερα.
Αντίο.
Δεν μπορώ πια να νιώσω τη βασανισμένη παρουσία της κόρης μου. Τελείωσε;
Τελείωσε. Δεν υποφέρει πια.
Σε ευχαριστώ. Ελευθέρωσες την καημένη κόρη μου από μια αιωνιότητα μοναχικού πόνου, φόβου και μίσους. Τώρα θα σου το ξεπληρώσω με το μόνο τρόπο που μπορώ.
Σε ευχαριστώ.
Έσωσες την κόρη μου από τη συμφορά της;
Πού είπαμε είναι η Λούτρα;
Ζει στους Σπασμένους Λόφους, μέσα στα ερείπια της πόλης μας.
Θα πάω τώρα.
Ακόμα την ψάχνω.
Σε παρακαλώ, άσε το όπλο σου, [[ms]θνητέ[fs]θνητή]. Ζητώ μόνο να ακούσεις την ικεσία μου.
Τι είναι αυτό που θέλεις;
Πολλές εποχές πίσω, ο λαός μου έκανε ένα ολέθριο σφάλμα και τώρα πληρώνουμε για την ύβρη μας, αιώνια δέσμιοι σε αυτόν τον τόπο. Μα δεν αξίζει στα παιδιά μας η μοίρα που τους επιβλήθηκε από την κατάρα μας.{^n}{^n}Η κόρη μου, η Λούτρα, τώρα ενεδρεύει στους Σπασμένους Λόφους ως φρικτή άρπυια. Υποφέρει για τις αμαρτίες μου στο σώμα ενός τέρατος - πικρή, στριμμένη και χωρίς να γνωρίσει ποτέ την αγάπη μιας μάνας. Παρακαλώ, [[ms]θνητέ[fs]θνητή], βρες την κόρη μου. Δώσε γρήγορο και σπλαχνικό τέλος στο αιώνιο μαρτύριό της. Αν το κάνεις αυτό για εμένα, ευχαρίστως θα δώσω από την ουσία μου για να ενισχύσω τη δικιά σου.
Θα κάνω όπως μου ζητάς.
Δε μπορώ να το κάνω αυτό.
Ήδη έβαλα τη Λούτρα να αναπαυθεί.

Δεν κάνω συμφωνίες με τους νεκρούς.
