Tarvic
Je nieuws was moeilijk te verdragen, maar ik moet je bedanken.
Ik deed wat ik moest doen.
Hoe gaat de reis, reiziger?
Een Chtonische verleidde me bijna haar vrij te laten.
Je moet het over Kalista hebben.{^n}{^n}Ze is mijn dochter, of althans dat was ze tot ze bezeten raakte door die verschrikking.{^n}{^n}Zelfs als een kind sprak ze talen die we niet konden ontcijferen, haar ogen levendig rood. Toen donkere voortekens begonnen te komen, wist ik dat ik iets moest doen, maar ik kon me er niet toe zetten om mijn kind te doden.{^n}{^n}We lieten haar achter in een tombe en verzegelden de ingang. Moge de goden ons genadig zijn.
Ik heb de Chtonische voorgoed uitgedreven.
Dat, is een opluchting.{^n}{^n}Dank je dat je mijn dochter hebt verlost uit deze hel.
Vaarwel.
Welke voortekens?
Bloed vulde haar bed, meer dan als een man doodbloedt.{^n}{^n}En vuur...vuur verscheen uit het niets.{^n}{^n}Als we haar naam uitspraken schudde ze haar hoofd en zei ze:"Nee, ik ben Ballog'Nath."
Ik heb de Chtonische voorgoed uitgedreven.

Dat is verschrikkelijk.

Ik heb het leven van de Chtonische genomen.
Ik zal de Chtonische afslachten.
Dat is verschrikkelijk.
Het wezen mag dan een Chtonische zijn, maar ik moest toezien hoe het mijn dochters huid droeg.{^n}{^n}Stel je het moment voor waarop je overwoog het leven van je kind te nemen. Het is om gek van te worden.
Desondanks zou jet het leven moeten hebben beëindigd.
Het spijt me, het moet moeilijk zijn geweest.
Een verschrikkelijk lot, maar ik heb zijn leven beëindigd.
Ik zal de Chtonische afslachten.
Het is een gevaarlijke wereld.
Helaas, dat is het. Normaal zouden we verder zijn getrokken, maar het is niet veilig meer om te reizen.{^n}{^n}Hier voorziet het land tenminste in onze noden.
Vaarwel.
Alleen op doortocht.
